Posts etiquetados ‘López Orozco’

Caraveis para a rosa

Sábado, 7 de Marzo, 2009

logo do psoeOs socialistas galegos escolleron un día significativo para celebrar o congreso extraordinario que vai unxir ao sucesor de Pérez Touriño: o 25 de abril. Pero non creo que o partido da rosa vaia facer unha revolución como a dos caraveis portuguesa, senón todo o contrario. O venres, Antonio Riva apuntaba nos seus Susurros que o sucesor in pectore, Manuel Vázquez, está chamado a prepararlle o camiño a un lugués. Non sei se apunta a Xosé Blanco, como din algúns rumores, o a Xosé Ramón Gómez Besteiro, como apuntan outros. Dende logo, non a Xesús Otero, a quen algúns querían como relevo de López Orozco na alcaldía de Lugo. Outra cousa é se sae indemne da trama das multas, que por agora os únicos que o xulgaron non foron os xuíces, senón algúns posteadores (palabra que non vén de posta, senón de post) de Galiciaé e Elprogreso.es.

Antes, a comezos de abril, o partido terá que elixir un voceiro parlamentario, que pode ser o próximo secretario xeral ou non. Se non coinciden, é de supoñer que o elixido voceiro a comezos de mes deixaralle o posto ao novo xefe. E despois hai outro labor importante, que é prepararse para as europeas, esas eleccións que interesan tan pouco en España, agás aos políticos, e máis en tempos de Crise.

18. A arte de quedar todos contentos… ou non

Luns, 2 de Marzo, 2009

O MELLOR dunhas eleccións como as que vimos de celebrar onte é que todo o mundo queda máis ou menos ledo… case sempre. E escribo “case sempre” porque onte á noite había algún socialista de Lugo que non estaba nin para coller o teléfono.

Pero no caso concreto desta provincia, moitos teñen motivos para dar saltos de alegría, aínda que, se cadra, non polos resultados provinciais do seu partido… ou si.

Barreiro

Por suposto, o máis contento vai ser Xosé Manuel Barreiro, que obtén un éxito electoral ao que ultimamente non estaba afeito, porque gañar gañaba sempre, pero iso non representaba estar no goberno. Desta, cunha cabeza de lista imposta dende Santiago e cando as enquisas previas auguraban que o PP perdía un escano en Lugo, os resultados finais son realmente para celebrar dentro do partido. Non houbo suba, como si ocorreu na Coruña ou Pontevedra, pero tampouco caída (nin sequera en porcentaxe de votos), o que pode ser un aval á hora de pedirlle a Núñez Feijoo que teña en conta aos lugueses cando confeccione o seu goberno. Ademais, Barreiro conta cun aval engadido: despois de moito tempo, o PP gañou claramente na capital provincial, e Lugo mantense como segundo almacén de votos autonómicos populares.

A recuperación da Xunta seguro que tamén leva a ledicia a moitos populares: ábrese unha bolsa de emprego importante, aínda que o presidente electo xa anunciou que vai reducir o número de consellerías e incluso o de delegados provinciais. Haberá que contentarse con direccións xerais ou xefaturas de negociado ou de servizo.

Ben, tamén podemos mirar cara arriba e pensar noutras cousas: que consellería lle tocará a Lugo? Quen será conselleiro? Veremos a Raquel Arias culminando a súa carreira á dereita de Núñez Feijoo -non sei se aproveitar este momento para recordar que fun dos primeiros en gabala como oradora ;-) ? Haberá unha consellería de Pesca para José Manuel Balseiro ou unha presidencia do Parlamento autonómico para Agustín Baamonde ou Daniel Varela? Claro que, de facer caso ás cousas que dicía o socialista Ricardo Varela durante a campaña -que Arias e Barreiro non se falaban-, se cadra o ascenso de Arias non beneficia ao presidente provincial do PP e, sempre segundo esa teoría, Balseiro e Baamonde, pola súa proximidade a Barreiro, igual non o teñen tan doado.

Outra lectura que lles gustaría a algún (especialmente os socialistas nesta hora de dor) é que Núñez Feijoo queda agora lexitimado para desmantelar definitivamente o grupo da boina do PP galego; claro que Barreiro é máis dócil que o irredento Baltar, e por aí non vai ter problema.

Blanco (Fernando)

O nacionalista Fernando Blanco tamén ten algún motivo para sorrir, aínda que perderá o despacho oficial. Lugo, con Ourense, foi a única provincia onde o BNG subiu, e nalgúns dos concellos con alcalde bloqueiro (Riotorto, A Pobra de Brollón) esta formación plantoulle cara ao PP.

Haberá que ver como lle afectan a Lugo as peticións de contas que vai facer a UPG en Santiago. Quen sabe? Se cadra, mesmo Blanco (o conselleiro nacionalista mellor valorado) pode optar a algún cargo no Bloque, a nivel nacional, se o partido abre unha purga para levarse por diante a Quintana.

Ricardo Varela

O que queda menos claro é o futuro de Ricardo Varela, vicesecretario xeral do PSdeG. Os resultados electorais non foron tan malos… descontando a cidade de Lugo. Moitas das novas alcaldías déronlle bos réditos ao PSOE (A Pontenova, Láncara, Navia de Suarna…) e algunhas das veteranas mantiveron o tipo (nomeadamente, Pedrafita), aínda que algúns clásicos fallaron (Foz, As Nogais). Pero o de Lugo cidade foi un forte golpe, que pode ter consecuencias para López Orozco.

O que pasa é que, con isto das eleccións autonómicas, o PSOE galego deixou aprazado para esta primavera un asunto que vai reabrir máis dunha ferida: a reorganización do partido, para darlle unha estrutura provincial. Vai ser unha boa ocasión, primeiro, para mandar para a casa a Pérez Touriño (o segundo socialista galego que perde o goberno) e, a continuación, para levarse por diante a algún dos xefes actuais. Varela pode, nesta situación, ou ser o piloto do cambio, tanto na secretaría xeral galega como na organización territorial, ou ser arrastrado pola marea.

Blanco (Xosé)

É posible que o futuro do actual número dous do PSdeG non dependa de Lugo, senón de Madrid. Haberá que ver como lle senta ao PSOE nacional esta derrota en plena crise e como queda o seu número dous, o tamén lugués José Blanco. Responsabilizarao Rodríguez Zapatero do fracaso? Ou será o recambio para Pérez Touriño, como xa ten apuntado algún cronista político galego? Ou ascenderán a Blanco a ministro para que se enfronte con Núñez Feijoo, que seguro que vai dar guerra co tema das infraestruturas?

Porque non é a primeira vez que o presidente electo se enfronta cun Goberno central do PSOE. Xa o fixo entre marzo de 2004 (cando Zapatero gañou) e xuño de 2005 (cando Touriño gañou), e a liorta foi boa: de feito, neses quince meses Manuel Fraga usara a Núñez Feijoo de ariete contra unha ministra de Fomento que segue a ser a mesma.

Gómez Besteiro 

As perspectivas que se abren no PSOE lugués son tan variadas que mesmo poderíamos ver a un presidente de Deputación de Lugo, Xosé Ramón Gomez Besteiro, emigrando a Santiago. O que vai ser a institución provincial, dende logo, é un ariete contra a Xunta popular, aínda que nos primeiros intres, e de portas fóra, haberá poses de colaboración «leal e institucional» entre as dúas institucións. Non serán cribles, claro.

No que si vai ser protagonista a Deputación é nos movementos de postos de traballo que vai haber nos meses inmediatos: onde imos colocar, se non, a todos os socialistas e nacionalistas que tiñan copados os postos intermedios na Xunta?

Tres momentos

Emoción. Xsé Manuel Barreiro chegou a emocionarse no seu discurso de onte á noite, na sede popular. Os resultados en Lugo e en Galicia, e esa luz que o PP ve ao final do túnel, xustifícano.

Silencio. Algún socialista lugués quedou tan ofuscado que nin gañas tivo de poñerse ao teléfono para atender á prensa.

Urbanitas. Unha gráfica (e quizais acertada) explicación do fracaso do BNG, que medra na Galicia interior e baixa na urbana: “A culpa foi dos pijos urbanitas”, dito por un militante bloqueiro.

13. Os mitins interactivos

Mércores, 25 de Febreiro, 2009

NON SABE a televisión francesa (se cadra, si que o sabe) canto fixo pola política deste país. Dígoo por Tengo una pregunta para usted, ese formato televisivo que cada vez que sae arrasa os audímetros. E non só iso, senón que o devandito formato mesmo tense incorporado á vida real. O exemplo máis recente é o de Anxo Quintana, que o venres pasado someteuse ás preguntas dun grupo de escollidos na Coruña, para suplir o debate ao que se negou Núñez Feijoo. É de supoñer que os escollidos serían próximos ao BNG, que no fondo aquilo era un mitin e a estes actos non convidas aos da outra banda.

Ao día seguinte, quen tamén viviu un mitin interactivo foi José Blanco en Cedeira, pero daquela non estaba organizado. Simplemente, no medio do acto a xente comezou a lembrarlle logros do PSOE naquel concello coruñés. Caso aparte foi o dunha señora da cuarta fila que pasou o acto enteiro dicindo ‘non’, ata que Blanco, dende o estrado, anuncioulle que á saída “explicareille o que queira”. No fondo, aos electores gústanos que nos falen a nós persoalmente e a algúns agrádalles que as cartas electorais teñan unha sinatura supostamente manuscrita. Por iso foron tan exitosas as primeiras campañas porta a porta de López Orozco, aínda que o discurso fora idéntico piso a piso. Por iso tamén nas primeiras eleccións da democracia (1977), tiveron moito éxito as fotos dedicadas de Adolfo Suárez e Felipe González.

Fútbol

Habería que estudar máis polo miúdo a relación entre o fútbol e as eleccións. Cambiará a xente o seu voto en función do resultado do seu equipo? Deixará de ir votar porque o seu favorito perdeu? Dos equipos que interesan en Galicia, un, o Madrid, xoga este sábado, e os outros tres (Deportivo, Celta e Barça), o domingo. O que si pode haber é moita lamentación despois das oito: perderon os meus no fútbol, no baloncesto e nas eleccións. Menos mal que estes comicios son pouco tensos.

Cocidos

As campañas adoitan ter efecto sobre o físico dos candidatos; nótase especialmente na voz, que máis de un chega mudo ao derradeiro día. O que non sabiamos é que tamén lle afectaba á liña a algún. É o caso do cabeza de lista do PSOE por Lugo, Ricardo Varela, quen leva varios días seguidos rematando a xornada cun cocido na Montaña. O conselleiro faise de rogar e promete que é a última vez, pero non hai xeito de evitalo. Viva o Entroido.

5. O candidato do medio

Martes, 17 de Febreiro, 2009

ESTE LUNS, os xornalistas de Lugo acudiron a unha cousa que non tiña precedentes: unha rolda de prensa sen mesa e cos dous protagonistas metidos no medio dun grupo de xente. Foi na Deputación e falaban o seu titular e o conselleiro de Traballo, socialistas ámbolos dous e cabeza de lista nestas eleccións este último. Esta presentación informal ten precedentes electorais e non moi lonxanos: creo que foi nalgunha das últimas eleccións xerais cando comezamos a ver actos nos que o candidato aparece no medio do público, sentado á mesma altura. É como se fora unha cousa de andar por casa, como para remarcar a proximidade do candidato. Por suposto, esta é unha moda que vén de fóra, non sei se dos comicios franceses que gañou Sarkozy. Os nosos veciños galos son uns mestres nisto do marketing electoral e os españois, uns imitadores avantaxados.

Pero o último vino estes días, cando descubrín a Anxo Quintana cun deses micrófonos inarámicos que usan tanto nas teles. Por suposto, o cabeza de lista do BNG non parou de moverse no curso do mitin. Debe de ser un pouco incómodo non ter un atril no que apoiarse ou no que poñer uns papeis cunhas pequenas notas para confeccionar o discurso. É curioso que os mesmos que nos mitins non usan papel e parece que falan improvisando (ou de memoria?) despois, cando chegan ao Parlamento, limítanse a ler densos textos precociñados. Vai ser certo iso de que en campaña pódese dicir calquera cousa; no Parlamento, non, que logo ten consecuencias.

Propaganda

En cuestión de material publicitario, os partidos en campaña son insuperables (agás polas casas farmacéuticas, claro) e moi creativos. Nas municipais do 2007, López Orozco repartiu acendedores con lanterna; nestas, o BNG distribúe bolsas dunha cor azul que en tempos estivo asociada ao PP. Aínda que o máis visible este ano son os autobuses: debe de ser barata a publicidade rodante; ademais, ten a vantaxe de que chega a moitos sitios.

Ruído

Na traseira dos autobuses tamén anda a publicidade de Núñez Feijoo. Algún compañeiro bromea con que parece a dos buses ateos: “probablemente, Deus non existe”, onde habería que cambiar o nome do Creador polo do líder do PP: Por que o di? Porque, rodeado de bandeiras, é difícil distinguirlle a cara ao candidato. É unha imaxe que ten moito do que os publicistas chaman ruído, porque ten demasiados elementos.

Soraya

Domingo, 18 de Xaneiro, 2009

Soraya Sáenz de SantamaríaO venres vimos na primeira de El Mundo o anuncio da sorprendente e íntima reportaxe deste domingo con Soraya Sáenz de Santamaría, a voceira parlamentaria do PP. Este sábado, Pilar Cernuda contaba que o director do xornal descualificaba á política popular por se prestar a esta reportaxe (!!!!). Pero recordo que cando vimos a foto creo que todos os xornalistas pensamos o mesmo: que boa idea esta de sacar aos políticos na intimidade. É un xeito de desmitificar a estas persoas que son tan normais como as demais.

Pregúntome que político de Lugo se prestaría a saír como Sáenz de Santamaría. En El Progreso fixéramos, hai anos, algo semellante cunha serie de entrevistas de Antón Grande con famosos de Lugo nos recunchos favoritos das súas casas. E non hai moito sacáramos unha tremenda reportaxe con Lara Méndez na súa pobre cociña. Pero non me imaxino unha foto de López Orozco en batín, outra de García Díez cepillando os dentes ou outra de Xosé Anxo Lage remedando a Fred Astaire. A este último si que o temos sacado cociñando e os últimos que publicamos en posturas informais foron varios políticos lendo. A máis atípica era Raquel Arias, que estaba con El guardián en el centeno cos pés enriba do sofá.

 

A ledicia do PP

Sábado, 15 de Novembro, 2008

Barreiro e García Díez falan no pleno (Foto: Xesús Ponte)

Andan no PP moi ledos co resultado da cuestión de confianza no Concello de Lugo. Xa o dicía Luis Lamas o pasado martes: o seu partido mailo PSOE (ou, mellor, o alcalde) foron os claros gañadores da contenda. No PP teñen dous motivos de satisfacción: un é que a actuación de Xoaquín García Díez no pleno serve para calar de vez aos que pasaron un ano reprochando o pacto co PSOE para aprobar os orzamentos do 2007. O outro motivo de satisfacción é ver como picaron o anzol da moción de censura que tirou Xosé Manuel Barreiro. Acaso alguén pensaba que PP e BNG van gobernar xuntos nalgún sitio de Galicia… polo menos antes das eleccións autonómicas? Pois, aínda así, o PSOE e o BNG tomaron en serio a cousa e puxéronse nerviosos. Tanto, que o Bloque anunciou a abstención antes de tempo. Co ben que tería quedado agardar ata o pleno (ou votar en contra e ter un mes desacougado a López Orozco)!

Resta por saber como queda Xosé Anxo Lage despois disto. Algúns dos paxariños malvados que me subministran rumores insinúan que esta é unha manobra da U para botar polo río abaixo ao seu voceiro municipal e pelexado candidato á alcaldía. Pero aínda queda moito mandato municipal por diante e pode pasar de todo.

Por certo, nalgún confidencial din que o sentido do voto do PP decidiuse en Santiago e fanse eco do rumor dun suposto afastamento entre Barreiro e García Díez (na foto, os dous falan no pleno do luns 10 con Cristina Ares no medio). E eu que pensaba que ese rumor saíra dende as ringleiras do PSOE! Por certo, non sei se serán os mesmos que andan a dicir que García Díez vai ser o cabeza de lista para o Parlamento galego. Que cousas!

Lage non quere apertas

Martes, 11 de Novembro, 2008

Orozco e Lage, saudándose

Pasou no pleno do luns en Lugo sobre a cuestión de confianza. Ao seu remate, unha vez que a abstención do BNG permitía a López Orozco sacar adiante os seus orzamentos e manterse na alcaldía, os líderes da oposición achegáronse, educados eles, á mesa presidencial para saudalo. Nada máis achegarse Xosé Anxo Lage, o alcalde ofreceuse, cun sorriso de orella a orella, a darlle un abrazo. E Lage dixo que non: “Cun apertón de mans tes máis que suficiente”. Temería que fora o abrazo do oso? O certo é que Lage non quixo apertas, pero quedou ben apertado coa decisión de se abster.

Orozco xa ten cadro

Martes, 7 de Outubro, 2008

López Orozco, nun cadro naif

Este López Orozco, alcalde de Lugo, está en todas partes. O outro día, tomando o café, notei a súa presenza por riba do meu ombreiro. Pero eu non o vía, ata que, despois de moito mirar, descubrino na parede, dentro dun cadro. Era un cadro oficial? Non, era un cadro naïf. A autora é Beatriz Blanco, unha pintora que en outubro pasado colgou a súa obra no edificio da Xunta en Lugo e que agora tena nunha exposición nun café preto do xornal. A muller pintou a Orozco nun cadro que está presidido polo escudo da cidade e a muralla. Que cousas!

O recadiño

Martes, 23 de Setembro, 2008

Seica os do PP de Lugo mandáronlle un recadiño a López Orozco de que se andara con ollo se pactaba co BNG unha saída para o conflito da Policía Local. Por varias razóns: porque a representatividade do sindicato do Bloque é mínima no corpo e porque un pacto socialista cos bloqueiros deixaríalles mans libres aos populares para pasar de Orozco… por exemplo, no tema dos orzamentos para o 2009, que esa si que vai ser unha bonita e ardua negociación.

O Orozco que musitaba ao oído dos cabalos

Xoves, 11 de Setembro, 2008

Orozco e un cabalo en Equigal

Non me resisto a poñer esta foto, feita este xoves na inauguración da Equigal. Habería que saber se Quique Rozas, que aparece a carón de López Orozco, foi o que incitou ao rexedor de Lugo a case imitar a Robert Redford en certa película que teñen pasado un milleiro de veces pola tele.

Aínda que o que máis me chama a atención de Orozco é que sexa un dos dez criminais máis buscados do mundo… Aínda que, para curiosidade, unha das páxinas que o cita ten algo que ver (no nome) con (Gómez)Besteiro.

É broma, alcalde, obviamente.