Os apelidos do poder

Habería que facer un estudo sobre os nomes do poder. Hai anos, na véspera da toma de posesión das corporacións saídas das eleccións locais de 2003, titulei unha crónica El bastón es de Pepe, porque vinte dos alcaldes chamábanse Xosé. Cando empezarán a chegar ás alcaldías os Ivanes, Vanesas e Albas?

Outra cousa son os apelidos. No PSOE está claro que, para tocar poder, hai que ter un primeiro apelido común, si, un deses que obriga aos xornalistas a titular co segundo, para diferenciar ao persoeiro. Imaxínense que tituláramos con Rodríguez, Pérez, Gómez ou López… Quen se decataría de que estamos a falar de Zapatero, Touriño, Besteiro ou Orozco, respectivamente? A única excepción é, quizais Felipe González.

En cambio, se o primeiro apelido é diferente, neste partido hai que conformarse co segundo chanzo do escalafón: Blanco, Varela, Guerra, Ciscar…

No PP, en cambio, ocorre o contrario. Se tes apelido diferente, tes máis posibilidades de estar preto da cúpula que se sucede o contrario: Rajoy, Aznar, Fraga, Barreiro, Cacharro, Acebes… Hai unha excepción galega, Núñez Feijoo, quen na prensa é titulado polo segundo. Todos eles son apelidos contundentes. Quizais por iso tivo tan pouco éxito no seu día Hernández Mancha. Aínda que outro que marchou do partido tiña, con diferencia, o apelido máis diferente da clase política da etapa democrática: Verstrynge.

Si, xa sei que este post saíume intranscendente, pero, que queren?, estamos no verán, un tempo lixeiro. E, ademais, agora mesmo estou de vacacións (isto de poder programar a publicación dos posts é caralludo). Ata setembro.

Tags:

24 Comentarios a “Os apelidos do poder”

  1. LADAIRO

    Vaqueiro non me defraudes, esperaba algo mais de ti, ou será que te estás a contaxiar da simpleza do noso presidente do Goberno e mais dos seus incompetentes ministros?

  2. Si o Si

    LOL

Comenta

*