Histórico

ESTES SON uns días nos que eu podería repetir un artigo de 2012 sobre o abuso do adxectivo ‘histórico’, tanto por parte dos políticos como dos medios informativos. Claro que desta volta o tema si que semella histórico: non todos os días abdica un rei de España. Ese dato fixo que figura nos manuais de historia, polo menos os dos próximos cinco séculos. Dentro de dous milenios, igual ninguén estuda o franquismo e a posterior restauración borbónica, e recordar os nomes xa será asunto de mérito: a ver, que alguén recite de corrido e por orde cronolóxica a lista dos reis da antiga Roma. E penso nese reto porque estes días, co Arde Lucus, tamén vemos como se cumpre esa lei de que as cousas teñen mellor pinta canto máis lonxe no tempo quedan, que é cando perden as arestas e as partes negativas esváense. Pasa coa historia do teu país e na túa persoal: por iso temos esa imaxe tan tenra e positiva da nosa infancia, a pesar de que é, precisamente, a época en que lle damos máis transcendencia ás chorradas e se nos cae o mundo por nimiedades perfectamente esquecibles anos despois. Quizais foi unha persoa esquecediza a que inventou os sistemas de almacenaxe masiva ou cousas como a Wikipedia, onde o Nobel a un escritor pode figurar ao mesmo nivel que unha carta de apoio á lingua asturiana. Nada se vai esquecer: todo se poderá gardar. Así si que lograremos que todo sexa histórico… mesmo o que non o é.

Tags: , ,

Comenta

*