O Nadal que nos reconvén

ALGÚNS odian o Nadal por esa especie de obrigación de ser feliz por decreto, gastar a espuertas, ir coa sonrisita posta aínda que se che morreu o familiar máis próximo, e esas continuas apelacións á bondade e os bos sentimentos que o resto do ano temos esquecidos. No ámbito político, eses días ábrese unha especie de armisticio, que leva a que as guerras se minimicen e a actividade baixe ata niveis case estivais. Iso non impide outra variante de guerra: a orixinada por temas estritamente do Nadal. Se somos capaces de pedir dimisións polo programa dunhas festas, ¿como non imos montala polo Nadal? As liñas argumentais adoitan ser dúas: a iluminación e a calidade dos actos, elemento este último que tamén remite ao aspecto económico.

SEGUE AQUÍ

Tags: ,

Comenta

*