Piropos

Obras en Abella. SEBAS SENANDECAMIÑO da redacción, hai unhas cantas tardes, non puiden evitar oír a conversa que mantiñan dúas adolescentes ás que adiantei. A que levaba a voz cantante queixábase de que os obreiros non lle dicían piropos cando pasaba. “Eu vou como vou e o normal é que eles me digan algo. É o seu!”, exclamaba. Aclaro que a moza, que semellaba pasar dos quince anos, non era fea, así que os obreiros non teñen xustificación para non lanzarlle algunha desas inconfundibles (e, ás veces, bestiais) gabanzas tan míticas e hispanas. Quizais pensando niso, os comerciantes de Monforte veñen de convocar un concurso. Pero é que as cousas cambiaron moito nos últimos anos: para empezar, están os que temen pasarse e que os denuncien por sexismo por calquera chorrada. E tamén están os estranxeiros, abundantes na construción (albaneis, fontaneiros e butaneiros, esas profesións tan ’sexis’, segundo a mitoloxía popular), que non controlan o idioma e, en vez de dicirche “frumos fund!” (“bonito cu”, en romanés) e que non o entendas, prefiren calar. Aínda que eu creo que os piropos van esmorecendo porque, coa Crise, xa non se ven obreiros na rúa, e os poucos que hai están tan preocupados por manter o emprego que nin abren a boca. Así que se a rapaza quere piropos vai ter que pasear por una cola do paro, aínda que sospeito que os da fila non van estar de humor para piropeala.

Tags: ,

Comenta

*